X
تبلیغات
رایتل
photo #1
photo #2
photo #3
photo #4
photo #5
photo #6
photo #7
السلام علیک یا ابا صالح المهدی
لهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ
اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ
یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ
خدایا بلاء عظیم گشته و درون آشکار شد و پرده از کارها برداشته شد و امید قطع شدو زمین تنگ شد و از ریزش رحمت آسمان جلوگیرى شد و تویى یاور و شکوه بسوى تو است و اعتماد و تکیه ما چه در سختى و چه در آسانى بر تو است خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد
آن زمامدارانى که پیرویشان را بر ما واجب کردى و بدین سبب مقام و منزلتشان را به ما شناساندى به حق ایشان به ما گشایشى ده فورى و نزدیک مانند چشم بر هم زدن یا نزدیکتر اى محمد اى على اى على اى محمد
مرا کفایت کنید الزمان فریاد، فریاد، فریاد، دریاب مرا دریاب مرا دریاب مرا همین ساعت همین ساعت هم اکنون زود زود زود اى خدا اى مهربانترین مهربانان به حق محمد و آل پاکیزه اش
بازگشت...

                                                            

 

                                                                (بسم الله الرحمن الرحیم) 

سلام علی آل یاسین... 

مولای من چه سری بود که مرا بی آنکه شایستگیش را داشته باشم به جایی بردی که هنوز هم پس از بازگشت نمی توانم حضورم را باور کنم...هنوز هم مبهوتم پدر... 

رفته بودم یاد بدهم اما بیش از آنکه یادبدهم یادگرفتم! با پوشه ای پر از مطلب و دست نوشته وارد کلاس هایی میشدم که دانش آموزانش با اشتیاق پیش از من پشت میزها حاضر بودند...حتی پس از تاخیرهای نیم ساعته که به علت اسکان ما در روستایی دیگر بود...در خیالم با پشتوانه مطالب وارد کلاس می شدم اما هنوز هم نفهمیدم که چقدر زیبا کلاس ها و حرف هایم را هدایت می کردی و به قولی که در حرف هایم قبل از اردو از شما گرفته بودم چقدر محکم عمل کردی.... 

این رسمش هست پدر؟؟؟ باز بدقول و بی وفا من شدم و شما.... 

حرف هایی که در دلنوشته های بچه ها خواندم...نامه هایشان را که خواندم...بغض هایشان را که حس کردم حالم را دگرگون کرده است.................... 

حرف های مادری که خسته بامن صحبت می کرد، الطافی که مادر ها و بچه ها به من داشتند و آنقدر خود را ناشایسته می دانم که نمی توانم حتی کلماتشان را هضم کنم، بی قرارم کرده است...

مولا به نوازشت، به نگاهت بیش از هر زمان احتیاج دارم...  

به کجا بردی مرا آقا....



 چهارشنبه 30 مرداد 1392  22:42  سادات